{"id":1842,"date":"2022-09-06T14:02:00","date_gmt":"2022-09-06T12:02:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.keesarntzen.nl\/?page_id=1842"},"modified":"2023-12-21T22:46:35","modified_gmt":"2023-12-21T21:46:35","slug":"amsterdamse-school-kalender-2021-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/?page_id=1842","title":{"rendered":"Recente CD&#8217;s en vertalingen gitaargedichten"},"content":{"rendered":"\n<p>Kijk en luister hier naar voorproefjes van de nieuwe CD&#8217;s:<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-large\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"502\" src=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/cover-Oda-a-la-Guitarra_07-1024x502.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-2023\" srcset=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/cover-Oda-a-la-Guitarra_07-1024x502.jpg 1024w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/cover-Oda-a-la-Guitarra_07-300x147.jpg 300w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/cover-Oda-a-la-Guitarra_07-150x74.jpg 150w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/cover-Oda-a-la-Guitarra_07-768x376.jpg 768w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/cover-Oda-a-la-Guitarra_07-940x461.jpg 940w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/cover-Oda-a-la-Guitarra_07.jpg 1214w\" sizes=\"auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-audio\"><audio controls src=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/Lorca-Advinanza-.mp3\"><\/audio><figcaption class=\"wp-element-caption\">Van de CD Oda a la Guitarra: Adivinanza met Fernando Linares-Correa bariton<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"890\" height=\"413\" src=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-omslag-DEF.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-2022\" srcset=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-omslag-DEF.jpg 890w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-omslag-DEF-300x139.jpg 300w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-omslag-DEF-150x70.jpg 150w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-omslag-DEF-768x356.jpg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 890px) 100vw, 890px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-audio\"><audio controls src=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/nr18.mp3\"><\/audio><figcaption class=\"wp-element-caption\">Etude 18 van Matteo Carcassi op een Panormo &#8211; gitaar uit 1834<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-audio\"><audio controls src=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/nr11.mp3\"><\/audio><figcaption class=\"wp-element-caption\">Etude 11 van Matteo Carcassi op een Panormo-gitaar uit 1834<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"793\" height=\"396\" src=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-binnenwerk-07-gesleept.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-2047\" srcset=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-binnenwerk-07-gesleept.jpg 793w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-binnenwerk-07-gesleept-300x150.jpg 300w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-binnenwerk-07-gesleept-150x75.jpg 150w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Carcassi-binnenwerk-07-gesleept-768x384.jpg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 793px) 100vw, 793px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-video\"><video controls src=\"blob:https:\/\/www.keesarntzen.nl\/e2ccb836-923b-4e3f-827a-180f1a5ab480\"><\/video><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"320\" height=\"141\" src=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/jan_pietersz_sweelinck_-_portret_henk_helmantel_2021uitsn.jpeg\" alt=\"\" class=\"wp-image-2013\" srcset=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/jan_pietersz_sweelinck_-_portret_henk_helmantel_2021uitsn.jpeg 320w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/jan_pietersz_sweelinck_-_portret_henk_helmantel_2021uitsn-300x132.jpeg 300w, https:\/\/www.keesarntzen.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/jan_pietersz_sweelinck_-_portret_henk_helmantel_2021uitsn-150x66.jpeg 150w\" sizes=\"auto, (max-width: 320px) 100vw, 320px\" \/><figcaption class=\"wp-element-caption\">&#8216;De Uren&#8217; van Kees Arntzen &#8211; hommage aan JP Sweelinck<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>Hierbij de provisorische vertaling van de gedichten in de CD &#8216;A Heavens, what is it that I hear?&#8217;<\/p>\n\n\n\n<p>Anoniem<br>Ach hemel, wat hoor ik toch?\u2028De kwinkelerende luit betovert mijn gehoor en de kracht der schoonheid\u2028doet het vuur in mijn borst opnieuw oplaaien<br>Ik zucht, kwijn weg in een prettig soort pijn, zo zacht de noten, zo zoet de lucht\u2028De ziel der liefde ligt daar zeker in besloten, zodanig dat ze de mijn vervoert en betovert en de wanhoop op de Was &#8217;t het gespeel van alle zijn fonteinen &#8211; Droppengeklater in de zilvren zalen &#8211;<br>Vrouwengepraat van die in kanten sjalen<br>+++++++++++<br>Charles Camille Saint Saens (1835 &#8211; 1921)<br>Van gitaren en mandolines\u2028komen klanken die ons doen minnen.\u2028Knisperige chocolaatjes verorberend\u2028laat Pepa zich betoveren\u2028terwijl onder een regen van kruizen en herstellingstekens mandolines en gitaren in trilling zijn om haar te ontwapenen<br>Mandoline en gitaar\u2028vergezellen met hun geluid\u2028gelieven die in de nachtelijke uren de fakkel van de schoonheid volgen. En katachtig toont Juana\u2028(gitaar en mandoline)\u2028de glans op haar mond en oog<br>++++++++++++++++<br>Victor Hugo (1802 &#8211; 1885)<br>Hoe, zeiden de mannen.\u2028kunnen wij met onze bootjes vluchten voor de grenspolitie? Door te roeien, zeiden de vrouwen.<br>Hoe &#8211; zeiden de mannen &#8211; kunnen wij ruzies, ellende en gevaren vergeten? Door te slapen, zeiden de vrouwen.<br>Hoe &#8211; zeiden de mannen &#8211; kunnen wij\u2028schoonheden betoveren zonder subtiele liefdesdrankjes? Door te beminnen, zeiden de vrouwen.<br>+++++++++++++++++<br>Theodor Mommsen (1817 &#8211; 1903)<br>Mijn luit neem ik opnieuw ter hand,\u2028mijn luit met het groene lint\u2028oude liedjes, nieuw liedjes,\u2028steeds ropnieuw raken de mensen in de ban.<br>Almaar door klinken zijn snaren\u2028en geeft de ogen der knapen glans\u2028en ook een zacht briesje dat van tijden van weleer met zich voert trekt door mijn snarenspel<br>++++++++++++++++++++++<\/p>\n\n\n\n<p>Thomas Campion (1567 &#8211; 1620)<br>Als Corinne zingt bij haar luit\u2028doet haar stem de loden snaren herleven en ook bij de hoogste noten klinkt ze klaar als een echo, die wordt uitgedaagd. Maar als zij spreekt van rouw\u2028breken tegelijk met haar stem de snaren.<br>En, zoals &#8211; geleid door haar hartstocht -\u2028die luit doet leven of sterven, zo vergaat het ook mij. Want als zij van genot haar stem verheft,\u2028beleven mijn gedachten een golf van lente,\u2028maar als zij srpreekt van zorgen\u2028dan springen zelfs van mijn hart de snaren.<br>+++++++++++++++<br>Louise Lab\u00e9 (1526 &#8211; 1566)<br>Luit, metgezel in mijn rampspoed, onberispelijk getuige van mijn gezucht waarachtig waarnemer van mijn zorgen Vaak Door miheb je met mij gelamenteerd:<br>En hoe het meelijwekkend gejammer je ook hinderde, dat je zo gauw je een genotvolle toon gewaar werd,\u2028je die gelijk jammerlijk deed klinken,\u2028door te doen alsof die toon die voluit had rondgezongen<br>En als ik jou in tegengestelde richting wilde doen gaan hield je je afzijdig &amp; zo dwong je mij te zwijgen<br>Maar toen je me teder zag zuchten,<br>Door mijn zo trieste klacht te begunstigen\u2028werd ik genoodzaakt mij in mijn zorgen te koesteren. en van een zacht te leed te hopen op een zacht einde.<br>+++++++++++++++++++<\/p>\n\n\n\n<p>Paul Verlaine (1844 &#8211; 1896)<br>Zij die gewend zijn serenades te brengen,\u2028en de schoonheden die er naar plegen te luisteren, wisselen verveelde blikken uit\u2028onder de zangerige takken<br>Daar is Tircis en daar is Aminte,\u2028En de eeuwige Clitandre\u2028En ook Damis die voor menig hardvochtige schoonheid een teder vers neerpende.<br>Hun korte, zijden vesten\u2028Hun lange gewaden met sleep (queu?) Hun sierlijkheid, hun jolijt\u2028en hun zachte blauwe schaduwen<br>Gaan rond in de vervoering van\u2028een maan die roze en grijze tonen kent,\u2028En tussen de rillingen die een briesje teweeg brengt roddelt de mandoline voort.<br>+++++++++++++++++++<br>Lorenzo da Ponte (1749-1838)<br>Mijnheer de graaf,\u2028als u wilt dansen,\u2028zal ik het wijsje wel spelen op mijn gitaar.<br>Als u mijn school wilt bezoeken,\u2028dan zal ik u de bokkesprong wel bijbrengen.<br>En verder\u2026.\u2028maar rustig aan!\u2028Door te in het geniep te acteren\u2028zal ik beter in staat zijn de misstanden te onthullen<br>Mijn kunst van het toeslaan, van het ontwijken, met een prikje hier en een geintje daar\u2028zal uw plannen in hun tegendeel doen verkeren.<br>Mijnheer de graaf,\u2028als u wilt dansen,\u2028zal ik het wijsje wel spelen op mijn gitaar.<br>+++++++++++++++++<br>M\u00e1rio de Andrade (1893 &#8211; 1945)<br>Als de wind haar geselt\u2028kromt de bloem zich in de nacht\u2028Ik ging op pad om mijn geliefde Maroca te zien\u2028maar voelde een harde klap in mijn ziel\u2028toen mijn ogen haar gezichtje reeds zochten\u2028in het donker tegen de muur en het niet konden vinden.<br>Mijn gitaar weeklaagde, mijn hart kreeg een schok Mijn gitaar brak, want jouw hart verliet mij. Ach!<br>Mijn Maroca volgde haar ingeving en verliet mij Omdat een fadista nooit heeft geleerd te werken.<br>Het is onzinnig te verwachten dat de bloem\u2028die heel de nacht bloeit en geurt\u2028dan een vrucht wordt die een goede smaak afgeeft<br>Om die reden werd ik een jongen die weet wat werken is En elke dag, elke nacht, wied ik en \u2026. ik\u2028omdat ik weet dat mijn ziel doorploegd is\u2028doorploegd en stoppelig kaal en als het ware<br>gemaaid met de zeis van het licht van jouw ogen.<br>+++++++++++++++++<br>William Shakespeare (1564-1616)<br>Met zijn luit deed Orpheus de bomen voor hem buigen en ook de besneeuwde bergtoppen deden dat ,\u2028als hij zijn stem verhief.<br>Op zijn muziek ontsproten telkens weer planten en bloemen alsof de zon en de regens een eeuwige lente hadden gecre\u00eberd.<br>Alles dat hem hoorde spelen, zelfs een golf in volle zee liet het kopje hangen,\u2028en legde zich neder<br>In zoete muziek schuilt die kunst:\u2028De moordende zorgen en het hartezeer vallen in slaap of ze vinden\u2028-op het horen van de zoete klank- hun einde<br>++++++++++++++++<br>Nikolaus Lenau (1802 -1850)<br>Voor mijn gitaar<br>Gitaar, wat hang je daar toch treurig! Nooit meer klinken je snaren,\u2028Allang gebroken waaien sommige doelloos heen en weer in de avondwind.<br>Ook van jou zijn de snaren nu gesprongen\u2028De zoete klank van je liederen laat zich niet meer horen sinds in de krochten van mijn ziel\u2028elke vrolijkstemmende snaar gebroken is.<br>In de bloei van zijn jeugd zonk mijn vriend weg in de vloedgolf van de dood!\u2028Hij die mijn liefde gloeiend beanwoordde\u2028rust nu bij de koude doden.<br>Maar toch wil ik jullie beide nu opnieuw bespannen\u2028Jou mijn lier! en jou mijn hart (Jij mijn lier en jij mijn hart) terugvorderen\/ verordonneren de weggevloeide William Wordsworth (1770 &#8211; 1850) \u2028Langs de betoverde wouden scheren luiten en stemmen<br>ze maken golfjes die het geluid van roeiriemen alhaast vergeten waren<br>Terwijl de plechtige vogel van de avond melodieus weent. en gehoord word de door met sterren bezaaide baaien, onder aan de trappen;\u2028Langzaam glijdt het zeil langs de verlichte oever,<br>en verbergt in de schaduw de luie riem.\u2028Zachtkens ademen boezems rond besmettelijke zuchten\u2028en muziek van liefde en verlangen sterft\/ klinkt op het water uit.<\/p>\n\n\n\n<p>++++++++++++++++<br>Fernando Obradors (1897 &#8211; 1945) De gitaar zonder verwanten\u2028klinkt klaaglijk\u2028omdat ik bij jou ben met een bepaald doel, Ojoj! Kom, kom!<br>De gitaar die ik bespeel\u2028heeft geen verwanten (nicht)\u2028maar wel bourdonsnaren van fijn zilverwerk\u2028Ojoj! Komkom! Geen verwanten, maar wel bourdons. Hoe zal het gaan?<br>+++++++++++++++++++++++<br>Federico Garcia Lorca (1898 &#8211; 1936)<br>Daar begint het geweeklaag van de gitaar\u2028de kelken van de vroege ochtend breken\u2028Daar begint het geweeklaag van de gitaar\u2028Het heeft geen zin haar het zwijgen op te leggen Het is onmogelijk haar stil te krijgen.<br>Ze juilt eentonig,\u2028zoals het water huilt,\u2028zoals de wind huilt over de besneeuwde vlakte\u2028Het heeft geen zin haar het zwijgen op te leggen.\u2028Ze huilt om dingen van ver\u2028Het hete zand van het Zuiden dat naar witte camelia\u2019s haakt Ze huilt als een pijl zonder doelwit\u2028de middag zonder ochtend\u2028en de eerste dode vogel op een tak\u2028O, gitaar! Hart, verwond door wel vijf zwaarden<br>++++++++++++++++++<br>Riccardo Mazzola (1892 -1922)<br>Gitaarklanken in de Abruzzen<br>Tegen de bloemen, de wind en de maan sprak ik: Vannacht zal ik een serenade brengen\u2028De echo ervan zal over de lagune klinken als een zucht totdat ze haar heeft opgericht\/bereikt destare =<br>En nu het nacht is, komt de maan te voorschijn\u2028Het is nacht an de\/een grote adelaar\/vlieger vlieger\/komt voorbij. zeegroene pupillen en blonde vlechten\u2028dat liedje zal ik niet meer zingen!<br>Tegen mijn uit licht vervaardigde droom heb ik gezegd: vannacht zal ik haar in mijn armen houden:\u2028zij zal komen, de tover zal haar passen leiden\u2028en mijn liefde bind haar aan mij.<br>En nu het nacht is, ga ik alleen mijns weegs????\u2028ik ga en heb geen hoop meer;\u2028De vrouw in mijn leven wijzigde haar hartstocht en haar minnaar en de wind is begerig? en de einder is zwart!<br>+++++++++++++++++<br>Johann Friedrich Rochlitz (1769 &#8211; 1842)<br>Zachtjes, zachtjes, klein luitje van me,\u2028fluister dat wat ik je toevertrouwde maar aan ginds venster! Stuur het maar naar mijn gebiedster,\u2028als de golven van een zacht briesje,\u2028van het maanlicht, van bloemengeur!\u2028De zonen van de buurman zijn jaloers\u2028en in het venster van die schone vrouwe\u2028flakkert nog een eenzaam lichtje.\u2028Dus nog zachter toe, mijn kleine luit;\u2028dat mijn vertrouweling je horen kan,\u2028maar de buren, die (dus) niet!<br>+++++++++++++++++++<br>Joseph von Eichendorff (1788 &#8211; 1857)<br>Jij lieve, trouwe luit,\u2028Hoeveel zomernachten\u2028heb ik wel niet met jou doorwaakt tot het morgengrauwen!<br>De dalen hulden zich weer de nacht nauwelijks kleurt nog avondrood\u2028En die anders met ons waakten,\u2028die liggen nu, lang reeds, dood.<br>Wat zouden we nu nog zingen. hier in die eenzaamheid,\u2028nu allen van ons heengingen. die ons lied ooit heeft verblijd?<br>En toch willen wij zingen!\u2028Het is zo stil nu op aarde;\u2028wie weet misschien dringen onze lied\u2019ren door tot in het hemels tabernakel. uitspansel<br>Wie weet, al die gestorvenen ze horen mij daarboven wel en openen zacht de poorten om ons bij zich op te nemen.<\/p>\n\n\n\n<p>++++++++++++++++++<br>Lord Alfred Tennyson (1809 &#8211; 1892)<br>Ongelukkige verdoemenis der vrouwen gelukkig in betrothing<br>Schoonheid gaat voorbij als een ademtocht en liefde gaat over in walging<br>Hou je in, mijn luit:\u2028Spreek zacht, maar zeg wel dat de wereld waardeloos is. Stil, mijn luit, sst!<br>Als zij voor het eerst opengaan,\u2028zal de liefde rond de bloemen zweven;\u2028Ook het gevallen blad zal vliegen door liefdes toedoen\u2028en niet ??? be overtaken\u2028Hou je in, mijn luit!\u2028Wees stil, mijn luit! We verwelken en worden in de steek gelaten Stil, mijn luit, sst!<\/p>\n\n\n\n<p>++++++++++++++++++<br>Cherubini Bruno (1897-1947)<br>Onder een deken van sterren lijkt Rome mij een mooie stad mijn hart voelt zich eenzaam ontgoocheld in de liefde<br>en wel in de schaduw zingen. Een fontein die zwijgt\u2028en balkoen daar in de hoogte O Romeinse gitaar,<br>jij moet me begeleidein!<br>Klink toch, klink toch mijn gitaartje, laat mijn hart maar wenen\u2028zonder huis en zonder liefde\u2028blijf alleen jij mij trouw!<br>Mocht mijn stem een beetje hees\/versluierd zijn begeleid mij dan met sordine, met gedempte tonen mijn mooie bakkersvrouw\u2028laat zich niet meer zine op het balkon!<br>De Tiberkade droomt terwijl de rivier zijn weg zoekt Ik volg hem maar waarheen\/waaron?\u2028Hij sleept mij met zich mee\u2028en zetmijn hart in rep en roer.<br>Ik zie in de verte een schaduw met daarboven een ster.\u2028O Romeinse gitaar.\u2028Jij moet me begeleiden!<br>O Romeinse gitaar.\u2028Jij moet me begeleiden!<br>+++++++++++++++++<br>Thomas Wyatt (1503 &#8211; 1542)<br>Mijn luit, ik zeg adieu! Laten we de laatste klus uitvoeren die jou en mij te wachten staat,\u2028en besluiten wat ik nu begonnen ben.\u2028Want als dit lied gezongen is en voorbij,<br>moet mijn luit maar stil zijn, want ik ben klaar.<br>Net zo vlug als lood in marmeren stenen etst\u2028of gehoord te worden waar geen oor te bekennen is,\u2028net zo vlug zal mijn lied haar hart doorboren:\u2028wat valt er dan nog te zingen, of te zuchten of te klagen? Nee, nee, mijn luit! Ik ben echt klaar.<br>de rots weert niet zo hardvochtig voortdurend de golven af\u2028als zij mijn achtervolging en affectie.\u2028En dus komt elk medicijn voor mij te laat. zodat mijn luit en ik er klaar mee zijn.<br>Nu, stop er maar mee, mijn luit!\u2028Dit is de laatste klus die jou en mij te wachten stond, en eind kwam aan wat ik ooit begon.\u2028Dit lied is nu gezongen en voorbij.\u2028Mijn luit, zwijg nu maar, want ik ben klaar.<\/p>\n\n\n\n<p>+++++++++++++++<br>Thomas Wyatt (1503 &#8211; 1542)<\/p>\n\n\n\n<p>Niet mijn luit heeft schuld!want hij moet klinken zus of zo als mij behaagt; De luti heeft geen verstand en moetde deuntjes produceren die ik van hem iwl.An al zijn mijn liedjes soms wat vreemd.met worden die in jou wispelturigheid oproepen, Geef niet mijn luit de schuld!<\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kijk en luister hier naar voorproefjes van de nieuwe CD&#8217;s: Hierbij de provisorische vertaling van de gedichten in de CD &#8216;A Heavens, what is it that I hear?&#8217; AnoniemAch hemel, wat hoor ik toch?\u2028De kwinkelerende luit betovert mijn gehoor en &hellip; <a href=\"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/?page_id=1842\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1842","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1842","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1842"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1842\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2273,"href":"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1842\/revisions\/2273"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.keesarntzen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1842"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}